خاتم الانبياء صلَّى اللَّه عليه و آله در آن بوده و يا بيست و هشتم ماه صفر ، شوم است كه آنحضرت در آن روز از دنيا رفته ، و گر نه وقت من حيث وقت ، و زمان من حيث زمان بشومى و بركت توصيف نميشود و اينكه فرموده : * ( لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ) * قدر : 3 . از آنجهت است كه قرآن در آن نازل شده و تقديرات سالانه در آن شب است و يا عبادت آن بهتر از عبادت هزار ماه است چنان كه در « قدر » گذشت على هذا راجع بقوم عاد كه * ( « أَيَّامٍ نَحِساتٍ » ) * يا * ( « فِي يَوْمِ نَحْسٍ » ) * فرموده براى آنست كه قوم عاد در آن روزها هلاك شدند و نحوست در اثر عذاب بود نه در زمان من حيث زمان . ايضا احترام ماه‌هاى حرام جعلى است كه ماه تحريم جنگ و ماه عبادتاند نه اينكه از لحاظ واقع مزيّت داشته و با ماه‌هاى ديگر فرق دارند . در باره شب قدر فرموده : * ( إِنَّا أَنْزَلْناه فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ ) * دخان : 3 . مبارك بودن آن در اثر نزول قرآن و در اثر * ( فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ) * است كه در ذيل آيه فوق آمده و بواسطه * ( تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ) * قدر : 4 . است . در تحف العقول از حسن بن مسعود نقل شده كه گويد : بمحضر امام على النقى عليه السّلام مشرّف شدم در راه انگشتم زخم برداشت و سوارى بر من تنه زد و بميان جمعى انبوه وارد شدم كه قسمتى از لباسم را پاره كردند گفتم : « كفانى اللَّه شرّك من يوم فما ايشمك » اى روز ، خدا مرا از شرّ تو كفايت كند چه روز شومى ؟ ! ، امام عليه السّلام چون اين بشنيد فرمود : « يا حسن هذا و انت تغشانا ترمى بذنبك من لا ذنب له » اى حسن پيش ما ميائى و گناه خويش را به كسى بىگناه نسبت ميدهى ؟ ! گويد : عقل من بخودم برگشت و متوجّه خطاى خود شدم گفتم : آقاى من از خدا آمرزش ميخواهم فرمود : « يا حسن ما ذنب الايّام حتّى صرتم تتشئّمون بها اذا جوزيتم باعمالكم فيها » اى حسن روزها چه گناهى دارند كه چون